REMIZY 1,2,4,5,7,8. Bielawy, Działyń, Dębnica, Kłecko – 2009/2011 r.

W czasie zajęć terenowych w latach 2009/ 2011r. byliśmy ciekawi, jak wygląda sytuacja zająca, którego Koło Łowieckie Nr 61„Sarna” reintrodukowało na terenie remizy w Dębnicy. Okazało się, że nie tylko myśliwi zauważyli obecność zająca na pobliskich polach. Udało się i nam uwiecznić tego ssaka.

Dębnica to duża wieś w gminie Kłecko, położona na krawędzi doliny Małej Wełny, nad Jeziorem Dębnickim (pow.5,6 ha); 2,5 km od wschodniej granicy Parku Lednickiego, 1km na południe od drogi nr 192 Gniezno – Kłecko. Wieś wzmiankowana w 1136 roku jako własność arcybiskupa gnieźnieńskiego. W XVI w i na początku XVII była jednym z niewielu na ziemi gnieźnieńskiej ośrodkiem Braci Czeskich. Ich protektorami byli właściciele wsi – Latalscy...

Czytaj więcej

REMIZA 8. Dębnica – zima 2011 r. (woliera adaptacyjna)

Zając to zwierzę pól i miedzy, a w tym regionie zawsze dominowała gospodarka wielkoobszarowa, więc zając miał mniej miejsc, w których mógłby się chronić. Zwierzęta przetrzebiła zima stulecia w 1979 roku i środki chemiczne w nawozach. Najwięcej szkód wyrządziły drapieżniki. W Wielkopolsce ruszył pierwszy w Polsce projekt ich ratowania.

W zastraszającym tempie ubywa zajęcy z polskich pól. Myśliwi zauważyli spadek populacji zajęcy już 15 lat temu, zlitowali się i sami ograniczyli liczbę polowań. W latach 60 – tych jeden zając przypadał na hektar, a dziś – ledwie kilkanaście na tysiąc hektarów. Dlatego trudno im się spotkać i rozmnażać. W Wielkopolsce jest najgorzej. Żyje tu blisko 33 tys. zajęcy. To tylko pozornie dużo. Koło uczestniczy w programie odbudowy populacji zwierzyny drobnej w województwie wielkopolskim. Przy udziale środków finansowych Urzędu Marszałkowskiego województwa wielkopolskiego do wybranych łowisk trafiają zające zakupione z hodowli klatkowej prowadzonej przez ośrodki hodowli zwierzyny PZŁ. W wolierze adaptacyjnej na terenie KŁ „Sarna” w Kłecku schronienie znalazło prawie 200, które oczekiwały na wypuszczenie w ramach wielkopolskiego programu reintrodukcji zwierzyny drobnej (lata 2010 – 2014).

Czytaj więcej

REMIZA 8. Dębnica – jesień 2014 r.

Zadrzewienia są to pojedyncze drzewa i krzewy lub ich skupiska, które nie stanowią zbiorowisk leśnych wraz z zajmowanym terenem oraz pozostałymi składnikami szaty roślinnej. Występują między innymi przy drogach, rowach, na nieużytkach i wyrobiskach, przy stawach, rzekach, jeziorach i wokół oczek wodnych.

Na polach, łąkach oraz miedzach zlokalizowane są zadrzewienia użytków rolnych.

Drzewa są sojusznikami rolnika, sprzymierzeńcami w zmaganiach o lepsze plony, są niezbędnym elementem krajobrazu. Krajobraz Wielkopolski od wielu wieków jest intensywnie użytkowany rolniczo. Już prawie 200 lat temu, generał Dezydery Chłapowski wprowadzał pasy zadrzewień. Zauważył, że kluczem do dobrego gospodarowania jest właściwe kształtowanie krajobrazu rolniczego.

100_1472.JPG100_1473.JPG100_1474.JPG12. TYTUŁ.JPG100_1475.JPG100_1496.JPG

Czytaj więcej

REMIZA 7. Działyń – wiosna 2014 r.

Często słyszy się opinie, że zadrzewienia są przeszkodą w rolnictwie, ponieważ zacieniają, wyciągają wilgoć i utrudniają pracę maszyn rolniczych. Tymczasem badania naukowe prowadzone przez Instytut Badawczy Leśnictwa w Warszawie, Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach oraz Zakład Badań Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN w Poznaniu wykazały ich ogromne znaczenie w ekosystemie.

Różnorodność biologiczna może być rozpatrywana na różnych poziomach. Zadrzewienia niewątpliwie zwiększają różnorodność na poziomie krajobrazu, zwiększając bogactwo środowisk, mozaiki krajobrazowej. Pełnią często funkcje korytarzy ekologicznych czy „wysp” w monotonnym oceanie upraw...

Czytaj więcej

REMIZA 7. Działyń – zima 2011 r.

Zadrzewienia urozmaicają monotonny krajobraz pól uprawnych, co jest szczególnie pozytywnie dostrzegane w trenie równinnym. Zadrzewienia, pasy oraz kępy drzew i krzewów uatrakcyjniają krajobraz nie tylko mikroklimatycznie i biocenotycznie.

1ha zadrzewień produkuje rocznie ok. 10 ton tlenu. Drzewa i krzewy stanowią ochronę przed spalinami i hałasem. Chronią także pasące się zwierzęta przed zimnymi wiatrami wiosną a latem przed upałami. Wielkie znaczenie ma także rola estetyczna i rekreacyjna zadrzewień. Ta ostatnia ma szczególne znaczenie w rejonach o małej lesistości i wpływa korzystnie na rozwój turystyki, zachęca ludzi z miast do wypoczynku na wsi. Ma także znaczenie dla mieszkańców wsi.

W wyniku działalności człowieka zadrzewienia takie są coraz rzadszym elem...

Czytaj więcej

REMIZA 7. Działyń – zima 2009 r.

Przy niskiej lesistości, znaczenie zadrzewień w krajobrazie rolniczym jest szczególnie ważne. Krajobraz pozbawiony drzew jest bezbronny wobec niesprzyjających warunków klimatycznych i skazany na degradację. Wychodzimy naprzeciw potrzebom ludzkim bez niszczenia środowiska, angażujemy młodzież szkolną, edukujemy ją i uczulamy na problemy ochrony przyrody. Już prawie 200 lat temu, generał Dezydery Chłapowski wprowadzał pasy zadrzewień. Zauważył, że kluczem do dobrego gospodarowania jest właściwe kształtowanie krajobrazu rolniczego.

Często zapomina się, że zadrzewienia są przede wszystkim sprzymierzeńcami rolników w zmaganiach o lepsze plony, są niezbędnym elementem krajobrazu...

Czytaj więcej

REMIZA 6. Kamionek – wiosna 2009 r.

Kamionek – mała wieś w Gminie Kiszkowo, w otoczeniu lasów Nadleśnictwa Gniezno, nad Jeziorem Kamionek, przy drodze brukowanej, łączącej Imiołki z Zakrzewem, w odległości 1,5 km na północ od drogi 197 Kiszkowo – Gniezno. Dawne nazwy miejscowości: Kamyenyeczek, Kamioneczek. Wzmiankowana w 1580 roku. Folwark Kamionek w przeszłości należał między innymi do hrabiego Albina Węsierskiego, właściciela pobliskiego Zakrzewa.

Wieś jest położona na krawędzi rynny jeziornej Lednogóra – Łopienno, w tym miejscu najwęższej i najgłębszej na całej jej długości. Różnica wysokości między dnem rynny a jej krawędzią wynosi tu około 13 m. Na dnie rynny leży Jezioro Kamionek, a obok połączone z nim Jezioro Bachorce...

Czytaj więcej